บทความ


บทความ

 

" กีฬาเปตอง "

 

โดย

คุณครูชัยทศ

 

 

 เปิดห้องเรียนวิทยาศาสตร์สู่โลกกว้าง ให้แหล่งเรียนรู้รอบข้างเป็นครู

 

  

                                 กับคุณครูชัยทศ  จำเนียรกุล

 

 

กีฬาเปตอง

 

  

 

 เปตองเป็นกีฬาชนิดหนึ่ง ที่เล่นโดยการโยนลูกบอลเหล็กให้เข้าใกล้ ลูกแก่น (cochonnet) ที่ทำจากไม้ให้มากที่สุด กีฬาชนิดนี้มักเล่นบนพื้นดินแข็งหรือพื้นกรวดละเอียด แต่ไม่เหมาะกับพื้นทราย โดยคำว่า เปตอง (Petanque) มาจากคำในภาษาฝรั่งเศสว่า บิเยส์-ตองเกร์ ซึ่งมีความหมายว่า ให้ยืน สองเท้าชิดติดกัน ต่อมาเปลี่ยนเป็น เปตอง
 

เปตองมีต้นกำเนิดจากประเทศกรีก ตั้งแต่เมื่อประมาณ 2,000 ปีก่อนคริสตกาล ต่อมากีฬาประเภทนี้ได้แพร่หลายเข้ามาในทวีปยุโรป เมื่ออาณาจักรโรมันครองอำนาจ และเข้ายึดครองดินแดน ชนชาวกรีกได้สำเร็จ ชาวโรมันก็ได้รับเอาวัฒนธรรมและการเล่นกีฬาประเภทนี้ไป จากชนชาวกรีกด้วย โดยชาวโรมันได้ใช้การเล่นกีฬาประเภทนี้เป็นเครื่องทดสอบกำลังข้อมือและกำลังกายของผู้ชายในสมัยนั้น ต่อมา เมื่ออาณาจักรโรมันเข้ายึดครองดินแดนชาวโกล หรือประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน ชาวโรมันก็ได้นำเอากีฬาประเภทนี้เข้าไปเผยแพร่ด้วย
 

สำหรับประเทศไทยนั้น ในปี พ.ศ. 2518 ได้มีผู้นำกีฬาเปตอง เข้ามาเผยแพร่ให้คนได้รู้จักและเล่นกีฬาชนิดนี้ แต่ก็ไม่ได้รับความสำเร็จเท่าที่ควร เพราะยังขาดผู้สนับสนุน ต่อมาได้รับการสนับสนุนจากสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ซึ่งทรงโปรดกีฬาชนิดนี้ ตั้งแต่เมื่อทรงประทับอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์ ทรงรับเป็นองค์อุปถัมภ์ และสนับสนุนให้มีการเล่นกีฬาเปตองในประเทศไทย ด้วยเหตุนี้นักกีฬาเปตอง ทั่วประเทศจึงให้สมญากีฬาเปตองว่า "กีฬาสมเด็จย่า" โดยโรงเรียนสายน้ำผึ้ง ในพระอุปถัมภ์ฯ ได้สร้างสนามเปตองเทิดพระเกียรติสมเด็จย่า ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2539

 

  
 

จุดเด่นของกีฬาเปตอง คือ
 

1. เป็นพื้นฐานในการเล่นกีฬาประเภทอื่นๆ ลักษณะของการเล่นเป็นการเสริมสร้างแนวความคิด สติปัญญา และพัฒนาจิตใจของผู้เล่น เพราะกีฬาเปตองเป็นเกมการเล่นที่จำเป็นต้องอาศัยการคิด คาดคะเน และการอ่านเกมในการเล่น อย่างจริงจัง คิดเกมรับเมื่อเป็นฝ่ายเสียเปรียบ และเกมรุกที่บังคับให้ฝ่ายตรงข้ามเล่นตามเกมที่เราวางไว้ อีกทั้งกีฬาเปตองมีทั้งประเภทเดี่ยว และประเภททีม ผู้เล่นจึงต้องเข้าใจถึงจิตใจของผู้ร่วมทีมเป็นอย่างดี มีการปรึกษาหารือกัน ยอมรับความคิดของกันและกัน แสดงให้เห็นถึงการเป็นผู้นำ และผู้ตามที่ดี ผู้เล่นจะต้องฝึกการวางเฉย ทำจิตใจให้สงบ ทำสมาธิให้ได้ ไม่วิตกกังวลเกินไป ไม่ท้อถอยในการเล่น ไม่สนใจเสียงข่มขวัญ เสียงเชียร์ที่ดัง การสอนเกมการเล่นของฝ่ายตรงข้าม เพราะสิ่งต่างๆ เหล่านี้จะทำให้เกิดความกังวลสับสน จะมีผลต่อเกมการเล่น ถ้าสมาธิไม่ดีพอ
 

2. ในระหว่างการเล่นร่างกายจะได้รับการบริหารทุกส่วน กล่าวได้ว่าในการเล่นเปตอง 6 เกม/วัน จะต้องออกกำลังในการใช้ลูกบลูที่มีน้ำหนัก 680/700 กรัม ถึงประมาณ 200 ครั้ง ก้มขึ้นลงประมาณ 250 ครั้ง เดินไปมาในสนามประมาณ 3 กิโลเมตร
 

3. การเล่นกีฬาประเภทนี้สามารถเล่นได้ง่าย และสะดวก เล่นได้ทุกเวลาทั้งในร่ม และกลางแจ้ง โดยมักเล่นบนพื้นดินแข็งหรือพื้นกรวดละเอียด